Tjelesno
rođenje je rođenje za prolaznost, ali kada to tjelesno rođenje donese prave i
istinske duhovne plodove, onda čovjek dobije svoj pravi smisao i svoje značenje,
rekao je u besjedi mitropolit Amfilohije
U ostroškom skitu Svetog Jovana Krstitelja u Jovan Dolu, u subotu 6. oktobra/23.
septembra 2001. godine, na Dan začeća Svetog Jovana Krstitelja, Njegovo visokopreosveštenstvo
Mitropolit Crnogorsko - primorski Amfilohije služio je Svetu arhijerejsku
liturgiju uz sasluženje sveštenstva Mitropolije. Nakon službe Božije i svete
tajne pričešća kojoj je pristupio veliki broj vjernika, visokopreosvećeni
vladika je besjedio:
"Rodite plodove dostojne pokajanja što znači dostojne promjene uma, dostojne
promjene života, dostojne djesnice Gospodnje, poruka je Svetog Jovana. U suštini
to znači dostojne ljudskog prizvanja, dostojne cilja ljudskog života. Dostojne
onog osnovnog razloga radi koga je Bog stvorio ovdje čovjeka na zemlji. Sve
što je na zemlji rođeno nije rođeno da ostane bezrodno i besplodno, nego je
rođeno i posijano u utrobi zemaljskoj u morima u vazduhu da bi ostvarilo svoj
cilj i smisao svoga postojanja. To važi za svako stvorenje od najmanjeg do najvećeg,
a prije svega i iznad svega za čovjeka kao krunu božanske tvorevine. Čovjek
je stvoren sa blagoslovom Božijim - rađajte se množite se i napunite zemlju.
Stvoren je i obdaren različitim darovima, različitim talentima reklo bi se
u Svetom Jevanđelju, ne da bi čovjek zakopao te svoje darove i te svoje talante,
bez obzira da li se radi o tjelesnim darovima i talentima ili se radi o duhovnim
i duševnim njegovim unutarnjim talentima. Dati su mu talenti svaki po njegovoj
mjeri i po Božijem promislu, da bi svaki čovjek, to Što je primio umnožio,
da bi ga udvostručio, da bi ga upetorostručio, da bi ga udesetorostručio.
Samo bezuman čovjek, sagledavano sa tačke Svete blage vijesti Božije, zakopava
svoj talenat i svoj dar u zemlju. Razuman čovjek ga umnožava. Onda mijenja,
uveličava i tako vraća Bogu kao tvorcu svome, ne samo ono što je primio, nego
ga vraća umnoženo.
Obraduje
se čovjekova duša i kad se rodi novi čovjek, i bilo što u čovjekovom životu,
jer nije jedini plod ljudskoga života, rađanje tjelesno. Ali pravo istinsko
rađanje čovjekovo, jeste duhovno rađanje, ne rađanje od tijela i krvi, nego rađanje
za vječnost - za život vječni. Mogao se Jovan roditi, ali da Jovan nije postao
Jovan Krstitelj, da nije postao propovjednik pokajanja, da se Jovan nije duhovno
rodio, duhovno preporodio i uzrastao, onda bi bilo uzaludno rođenje Zaharije
i Jelisavete. Tjelesno rođenje je rođenje za prolaznost, ali kada to tjelesno
rođenje donese pravih i istinskih duhovnih plodova, onda čovjek dobije svoj
pravi smisao i svoje značenje. Tako svaki čovjek tjelesno je rođen, ali ako
se duhovno ne rađa i preporađa, ako ne donosi duhovne plodove, onda se uzalud
rodio. Čovjek koji se rodio na zemlji, a ne donese ploda bolje bi bilo da se
nije ni rodio i proklet je dan u koji se taj rodio. On znači nije ispunio
svoj smisao, svoj cilj, svoje naznačenje. On je zakržljao. On se rodio, ali je
bio i ostao mrtvorođenče. Nije Bog stvorio ljude da budu mrtvorođenčad nego
da budu oni koji su stvoreni po njegovoj slici i prilici, oni koji donose plodove.
Kad se u čovjeku rodi dobra misao, već je to plod dostojan pokajanja po Svetom
Jovanu. Kad se u čovjekovom srcu rodi vjera, istinska prava koja vezuje njegovo
srce sa Živim Bogom, eto ploda dostojnog pokajanja, dostojnog čovjekova prizvanja
i naznačenja. Kada ljudska ruka učini neko dobro djelo, eto načina na koji čovjek
ostvaruje svoj smisao. Sveukupna tvorevina očekuje da se rode sinovi Božiji,
pravi istinski ljudi dostojni Boga i svoga ljudskoga zvanja, da bi onda priroda
kroz njih i preko njih mogla da rađa istinskim plodovima. Da bi ona mogla da
se oplemenjuje. Bog je stvorio čovjeka plemenitijim od svih stvorenja. Svako
dobro djelo koje činimo ili tijelom svojim ili dušom svojom od Boga je dato,
od Boga je prizvano, ali svako zlo i rđavo djelo nije od Boga, i korov je
koga treba čistiti i koga treba iskorjenjivati," poručio je visokopreosvećeni
vladika Amfilohije.
U
okviru Sv. liturgije vladika je blagoslovio i prerezao slavski kolač, a nakon
završetka službe u hramu, povodom Miholjskih zadušnica, odslužen je kraći pomen
na manastirskom groblju. Mitropolit Amfilohije je obavio i čin osvećenja nadgrobnog
krsta na grobu blaženopočivšeg arhimandrita Lazara Adžića, čijim velikim
trudom i ljubavlju je izgrađen skit Svetog Jovana Preteče u Jovan Dolu.
Svetoj arhijerejskoj liturgiji prisustvovao je veliki broj svečara koji su
proslavili praznik Začeća Svetog Jovana, krsnu slavu plemena Pješivci.
Lj. Božanović
